แผนงานสร้างเสริมวัฒนธรรมการอ่าน Reading Culture Promotion Program

เข้าสู่ระบบ
ลืมรหัสผ่าน

ค้นหา

แนะนำหนังสือ

หมวดหมู่

พันธุ์หมาบ้า ( แนะนำจากสมาชิก )

       กินเวลา 2 ปีกว่าที่ความมันส์ของนวนิยายเรื่อง ' พันธุ์หมาบ้า ' ละเลงอยู่บนหน้านิตยสารลลนา (เมื่อปีพ.ศ.2528 ไปจนจบเรื่องในปีพ.ศ.2530) และด้วยตลอด 2 ปีกว่าที่พันธุ์หมาบ้าปรากฏสู่สายตานักอ่านในขณะนั้น มีคำถามมากมายหลั่งไหลทะลักเข้าไปถึงตัว 'ชาติ กอบจิตติ' อย่างล้นหลาม
       
       โดยเฉพาะคำถามที่ว่า "นี่เขียนจากเรื่องจริงหรือ?" ซึ่งได้รับการพูดถึงบ่อยที่สุด รองลงมาก็คือความล่อแหลมในเนื้อหาโดยยึดความมันถึงแก่น ที่หลายคนอดเป็นห่วงไม่ได้เพราะพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ในการแสดงออกของตัว ละครแต่ละคนต่างเป็นที่หวาดหวั่นถึงการเอาเยี่ยงอย่างของเยาวชน เช่น เจอหน้าเป็นดวด ล่อบ้องเป็นนิจ หรือชีวิตอิสรเสรีของกลุ่มวัยรุ่นที่ยังขาดวุฒิภาวะต่อการกระทำต่างๆ ซึ่งอาจเลยเถิดไปจนกลายเป็นทางเลี้ยวที่ผิดตลอดชีวิตเลยก็ว่าได้
       
       แต่ชาติมักบอกเสมอว่า มันคือความจริงบางส่วน ในบางช่วงชีวิตวัยหนุ่มของเขาและผองเพื่อน ซึ่งคนเขียนยัง (เคย) ชอบรื้อหิ้งพระเวลาเมา (ฮา) นอกจากนั้นชาติยังมีคำตอบให้คำถามทั้งหลายเพียงสั้นๆ แต่คมคายและจุดประกายให้ขบคิดอยู่บนหน้าคำนำว่า
       
       "การอ่านไม่ทำให้ใครเสียคน คนที่ไม่อ่านสิน่าเป็นห่วง!" ช่างเป็นคำตอบที่มันส์ไม่แพ้กัน
       
       เรื่องราวของคนหนุ่มที่ต่างมีเคมีบางอย่างในตัวตรงกัน เมื่อมารวมกลุ่มกันจึงกลายเป็นมนุษย์สายพันธุ์พิเศษที่เรียกว่า 'พันธุ์หมาบ้า'
       
       นวนิยายแห่งความมันส์
       ฝีไม้ลายมือบรมคนวรรณกรรมผู้นี้สลักไว้ในแผ่นดินจนกลายเป็นที่ประจักษ์แก่ ทุกสายตาที่สัมผัสกับงานประพันธ์ของเขา อาทิ ตำนานซีไรต์ของนวนิยาย คำพิพากษา ที่พิมพ์มากกว่าสี่สิบครั้งเข้าไปแล้ว (และทำท่าจะพิมพ์ต่อไปไม่เลิก) ไหนจะ เวลา อีกหนึ่งซีไรต์ที่สร้างหน้าประวัติศาสตร์ให้วงวรรณกรรมต้องจารึก ด้วยเป็นครั้งแรกเมื่อนักเขียนที่เคยได้รางวัลนี้มาแล้วหนึ่งครั้ง สามารถกลับมาคว้ารางวัลเดิมนี้ไปตระกองในอ้อมกอดได้อีก
       
       มาถึงตรงนี้ย่อมไม่มีใครไม่รู้จักศิลปินแห่งชาตินาม ชาติ กอบจิตติ เพราะนอกจากงานรางวัลทั้งสองแล้ว งานเขียนชิ้นอื่นของชาติ กอบจิตติยังถูกพูดถึงในลักษณะที่ว่าเด็ดดวงไม่แพ้กัน แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นย่อมมีชื่อเรื่อง 'พันธุ์หมาบ้า' รวมอยู่ด้วย
       
       พันธุ์หมาบ้า จะว่าไปนวนิยายเรื่องนี้มีความต่างจากงานอื่นๆ ของชาติตรงที่เป็นงานเขียนที่มีความเข้มข้นทางเนื้อหาน้อยลง แต่สิ่งที่ชาติใส่เข้ามาทดแทนและเหมือนใส่ได้ถูกจริตผู้อ่านเป็นอย่างมาก นั่นคือ... ความมันส์ !
       
       เป็นที่ยอมรับกันถ้วนหน้าที่คำกล่าวข้างต้นต่างล้วนยืนยันถึง ความมันส์ที่สัมผัสได้จริง ขณะอ่านนวนิยายเรื่องนี้ ความมันดังกล่าวปรากฏไล่ไปในแต่ละคำ แต่ละวรรค แต่ละย่อหน้า และตลอดจนทั้งเล่ม ทั้งนิสัยของตัวละคร บทสนทนา กิจกรรม มูลเหตุของเรื่อง สิ่งเหล่านี้มุ่งรับใช้ความมันของพันธุ์หมาบ้าสมกับวัตถุประสงค์ในการนำเสนอ ได้เป็นอย่างดี
       
       พันธุ์หมาบ้าในวัย 20 ขวบปี
       ความมันส์ดังกล่าวทำให้พันธุ์หมาบ้าได้พิมพ์รวมเล่มครั้งแรกในปีพ.ศ. 2531 และนับแต่นั้นเป็นต้นมานวนิยายเรื่องนี้ก็ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า อยู่เป็นประจำจนถึงปัจจุบัน ราวกับถูกบ่มหมักในถังไม้โอ๊กมากว่า 20 ปี
       
       อ๊อดโต้ ทัย ล้าน เล็กฮิป และชวนชั่ว กลุ่มก๊วนหรรษา เฮฮาตลอดศก หมู่มิตรที่มีจิตเป็นหนึ่ง จิตที่คาราวะแด่สุรา นอบน้อมกัญชาประหนึ่งเทพผู้พาให้หลุดพ้น ทั้งเรื่องพวกเขาจะสาละวนอยู่กับสิ่งเหล่านี้ไม่ขาดพร่องทุกคราที่เจอะหน้า กัน ไม่ว่าทุกข์หรือโศกเศร้า ครื้นเครง จะอารมณ์ใดก็ตาม สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ เหล้า พวกเขาเห็นพ้องต้องกันว่าเหล้าคือพระเอกของเรื่องนี้อย่างแท้จริง
       
       เพราะเหล้าทำให้ทัยได้มาเจออ๊อดโต้ เพราะเหล้าทำให้ชวนชั่วได้มาเจอกับทัย และก็เหล้าอีกนั่นแหละที่ช่วยดำเนินเรื่องให้พลิกไปทีละหน้าจนผู้อ่านกรึ่ม ได้ที่ทีเดียว นอกจากเหล้าแล้วทีเด็ดอีกอย่างของพันธุ์หมาบ้าคือ ศัพท์แฝง ที่น้าชาติประดิษฐ์ขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงความสมจริง... ความสมจริงที่เราได้ยินประโยคกักขฬะเหล่านี้อยู่ทุกวัน เช่น...
       
       "กล้วย" หรือ "เครื่องปลอกกล้วย", "บ้องฮิลล์" สถานที่เฉพาะ มันถูกสงวนไว้สำหรับพวกเขา, "โทบี้" ชื่อจักรยานยนต์คันเดียวแต่ขับเคลื่อนไปทั่วเกาะภูเก็ต คำผรุสวาทสุดแสบอย่าง "ยัดแม่" หรือแม้แต่ ฉายาของตัวละครภายในเรื่องที่หยิบมาจากชีวิตจริง คำเหล่านี้ได้กลายเป็นองค์ประกอบสำคัญที่ตรึงผู้อ่านให้เกิดอารมณ์ขันอัน ร้ายกาจที่น้าชาติจงใจ มิหนำซ้ำ น้าชาติยังตลกร้ายด้วยการประกาศว่า ใครก็ตามที่ชื่อดันมาเหมือนกับตัวละครเหล่านี้จะถือว่าผู้นั้นลอกเลียน และอาจถูกฟ้องกลับด้วย
       
       "อาจพูดได้ว่าเรื่อง พันธุ์หมาบ้านี้ เป็นนวนิยายที่ผมใช้จินตนาการน้อยที่สุด เพราะมีบรรทัดแห่งความจริงให้ไต่ตามอยู่แล้ว แต่กลับมุ่งไปที่รูปแบบ เพื่อนำมันมารับใช้ในการดึงเนื้อหาส่วนต่าง ๆ ที่ยังคั่งค้างอยู่ในความทรงจำออกมาให้ครบถ้วน
       
       "ภาษาในเรื่องนี้จึงเต็มไปด้วยถ้อยคำที่แข็งกระด้าง คำหยาบ คำด่าทออันหยาบคาย เท่าที่กรอบของการตีพิมพ์จะอนุญาตให้ บางคำก็ทำให้กรอบนั้นโป่งตุงออกไปบ้าง
       
       "ถ้านวนิยายเรื่องนี้ทำให้ผู้อ่านบางท่านหวนคิดถึงชีวิตในวัยรุ่นของท่าน ครั้งเมื่อเคยถูกปกครองได้บ้าง ทำให้ท่านเห็นใจ-เข้าใจคนที่ท่านกำลังปกครองเขาอยู่ทุกวันนี้...ผมจะรู้สึก ยินดียิ่ง" ความจริงจากใจผู้เขียนพันธุ์หมาบ้า
       
       พันธุ์หมาบ้าในวัย 20 ขวบปีนี้ชาติยังบอกอีกด้วยว่า มีความเป็นไปได้ ตัวละครอย่าง ทัย อ๊อตโต้ เล็กฮิป อาจกลับมาโลดแล่นบนแผ่นฟิล์มอีกครั้ง
       
       วงนินทาของคนรุ่นใหม่
       ต้องยอมรับว่า ความโด่งดังของพันธุ์หมาบ้าทำให้มีแฟนตามอ่านอย่างเหนียวแน่นและในวาระ ครบ 20 ปีนี้มีการตั้งวงพูดคุยถึงพันธุ์หมาบ้าอย่างออกรสจากหมู่คนรุ่นใหม่ ซึ่งนำทีมการนินทาโดย จักรพันธุ์ ขวัญมงคล, อรรถพร ฑีมากร และ ทราย เจริญปุระ
       
       ทราย เจริญปุระ บอกว่าได้สัมผัสอ่านเรื่องราว หนังสือเล่มนี้ ตั้งแต่อายุ 8 ขวบ อ่าน 'พันธุ์หมาบ้า' แล้วทำให้คิดถึงเพื่อนๆ หลายๆ คน บางคนที่เรารู้สึกได้ว่าเขาน่าคบหา แม้จะได้รู้จักกันไม่นานแต่เราก็เรียกเขาได้อย่างเต็มใจว่าเป็น 'เพื่อน'
       
       "จริงๆ แล้วคนเรานั้นมีระยะในการคบหา บางคนรู้จักกันไม่นานแต่ซอกแซกถามเรื่องส่วนตัวมากๆ ล้ำเข้ามาในอาณาเขตส่วนตัว จนทำให้เราอึดอัดใจก็มี แต่กับบางคนนั้นน่าแปลก เราได้เจอเขาแค่ครั้งสองครั้ง นั่งคุยกันอย่างถูกคอ เรื่องส่วนตัวอาจไม่ค่อยรู้กันมากนักแต่รู้สึกได้ว่า เราไปกันได้ เป็นเพื่อนที่เป็นห่วงและช่วยเหลือกันแน่นอน เรื่องส่วนตัวนั้นไม่ต้องถามก็เล่าให้ฟังกันได้
       
       "นี่ล่ะมั้งที่เขาเรียกว่า คนพันธุ์เดียวกัน บางคนเราไม่ได้ติดต่อกันเป็นปี แต่เราก็รู้ว่าเพื่อนยังคิดถึงกันเสมอ ไปหาเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่เคยบ่นน้อยใจทำไมไม่โทร.มา ไม่แวะมา"
       
       ขณะที่ อรรถพร ฑีมากร บอกเล่าและจดจำอิริยาบถของตัวละครที่โลดแล่นได้ทุกตัวบอกว่า ชาติ นำเอาชีวิตจริงของตัวเองและเพื่อนฝูงหลายๆคน มาเรียงร้อยเป็นนิยายบอกเล่าผ่านตัวละครสมมติ เป็นเรื่องราวเหตุการณ์ในช่วงชีวิตวัยรุ่นของคนกลุ่มหนึ่ง
       
       "ในยุคสมัยหนึ่งในอดีต 'วัยรุ่น' ไม่ว่าจะยุคสมัยเวลาใดสิ่งที่เหมือนๆ กันคือ มีโลกของตัวเอง มีความรู้สึกนึกคิด มีความใฝ่ฝัน ความประทับใจ มีจินตนาการ อยากจะทำ อยากจะแสดงออก ถึงสิ่งที่ตนเองเข้าใจและอยากให้โลกของตนเป็นอย่างที่ตนเองต้องการ เรื่องราวในพันธุ์หมาบ้าก็เป็นเช่นนี้ ตัวละครแต่ละตัวต่างก็มาบอกเล่าความสนุกสนาน ความทุกข์ การกระทำ การดำเนินชีวิต การเรียนรู้ ประสบการณ์ต่างๆ ในช่วงชีวิตวัยรุ่นของพวกเขา ให้คนอ่านได้รับรู้ บทสรุปของตัวละครแต่ละคนก็แตกต่างกันไป บางคนหมดโอกาสที่จะแก้ไขในสิ่งที่ตนเองกระทำ บางคนประสบความสำเร็จในชีวิต บางคนแม้ไม่ได้มีชีวิตอย่างที่ตนเองใฝ่ฝัน แต่ก็มีความสุขกับชีวิต มีความรัก มีครอบครัวที่อบอุ่น
       
       "คุณชาติ เขียนพันธุ์หมาบ้า ด้วยลีลาสำนวนที่สนุกสนาน อ่านแล้วสะใจ ชวนให้ติดตามอ่านไปได้เรื่อย แค่คำว่า "กล้วย..." นี่ก็ฮาแล้ว ไหนจะคำสบถ "แม่...ง..." ที่มีให้เห็นแทบจะทุกหน้าอีก ใช่แต่จะมีความสนุกแบบหยาบๆ ความสุนทรีละเมียดละไมนี่ก็มีให้เห็นเช่นกัน..."
       
       สายใยแห่งมิตรภาพก็ไม่อาจถูกทำลายลงด้วยเวลา ระยะทาง หรือแม้แต่ความตายก็ตาม...ใครเลยจะรู้ว่าอารมณ์เพียงวูบเดียว หรือการกระทำเพียงวินาทีเดียว สามารถกำหนดชะตาของคนให้หักเหไปทั้งชีวิตได้ ใครเล่าจะรู้ โดยเฉพาะเด็กหนุ่มอายุเพียงสิบเจ็ดเช่น เขา ไม่รู้มาก่อนเลยจริงๆ
       
       'พันธุ์หมาบ้า' อาจจะไม่ได้รับการกล่าวถึงมากมายจนโด่งดังเป็นที่รู้จักกันไปถ้วนทั่ว แต่การได้รับความนิยมจากนักอ่านอย่างเงียบๆ ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างสม่ำเสมอ พิสูจน์ได้เป็นอย่างดีถึงความน่าอ่านของนิยายเรื่องนี้

       มีความสุขกับการอ่านครับ...ชาติ กอบจิตติ

ที่มา : ผู้จัดการรายวัน

แนะนำเมื่อ 09มิ.ย. 53
3ความคิดเห็น
Share

หนังสือที่เกียวข้อง


ความคิดเห็นที่ 1

น้าชาติ สุดยอดๆ

13:19:13 | 10 มิ.ย. 53
Zimmerman
ความคิดเห็นที่ 2

เคยอ่านเรื่อง มีดประจำตัว
แต่เล่มนี้ อยากอ่านมานานแล้วยังไม่มีโอกาศสักที
ต้องหาอ่านให้ได้

02:24:36 | 11 มิ.ย. 53
Jiam
ความคิดเห็นที่ 3

เห็นด้วยกับ ค.1 น้าชาติ สุดยอดๆ

14:02:23 | 30 ก.ค. 54
KEAWKOY

แสดงความคิดเห็น

 

 

กรุณา Login เข้าระบบก่อนแสดงความคิดเห็น หรือสมัครสมาชิกใหม่ คลิกที่นี่

 

 

จำนวนการเข้าชม: 7,454,759 ครั้ง