แผนงานสร้างเสริมวัฒนธรรมการอ่าน Reading Culture Promotion Program

เข้าสู่ระบบ
ลืมรหัสผ่าน

ค้นหา

แนะนำหนังสือ

หมวดหมู่

ฮูกน้อยขี้แย

ฮูกน้อยขี้แย
พอล ฟรีสเตอร์ (เรื่อง) / ฟิลิปต์ กูสเซนส์ (ภาพ) / น้านกฮูก (แปล) จากเรื่อง Heule Eule (สวิตเซอร์แลนด์)
สำนักพิมพ์แฮปปี้คิดส์, พิมพ์ครั้งแรก, 2552
ปกอ่อน 28 หน้า (21 x 28.5 ซม.), 95 บาท

        พวกสัตว์ในป่าต่างก็ตกใจเมื่อมีเสียงร้องโหยหวนดังก้องป่า บ้างก็นึกถึงปีศาจ เม่นอยากรู้จึงตามไปดูเจ้าของเสียง พบนกฮูกน้อยตัวหนึ่งร้องไห้เสียงดังมาก เม่นถามฮูกน้อยว่าเป็นอะไร ฮูกน้อยไม่ยอมตอบ เอาแต่ร้องไห้
        กาใจดีคาบก้อนกรวดสีสวยมาชวนฮูกน้อยเล่น แต่ฮูกน้อยสั่นหัว ร้องไห้ต่อ  กระรอกน้อยกระโจนออกมา ป้อนลูกเกาลัดให้ แต่ฮูกน้อยบ้วนออก แล้วร้องไห้ต่อ  ตัวตุ่นโผล่พรวดขึ้นจากพื้นดินไปหาของน่ารักๆ มาให้ นั่นคือดอกหญ้าหลากสีร้อยเป็นพวง นำมาสวมคอฮูกน้อย ฮูกน้อยยังคงสั่นหัว แล้วร้องไห้ต่อ
        ด้วงเขี้ยวกางคลานตามมาถึง ดุใส่ฮูกน้อยว่างอแงไม่เข้าเรื่อง เดี๋ยวจะหนีบก้น! แล้วก็เดินหน้าโหดไปหาฮูกน้อย ฮูกน้อยยังคงสั่นหัวแล้วร้องไห้เสียงดังขึ้นอีก  พวกสัตว์ต่างๆ โวยวายใส่ด้วงเขี้ยวกาง “อย่ามาขู่ให้ฮูกน้อยตกใจกลัวอย่างนี้นะ” ด้วงเขี้ยวกางหน้าจ๋อยอย่างสำนึกผิด
        พวกสัตว์ช่วยกันเอาใยแมงมุมมาทำเปลให้ฮูกน้อยขึ้นไปนอน แล้วไกวไปมา พร้อมฮัมเพลงกล่อมอย่างอ่อนโยน แต่ฮูกน้อยก็ยังร้องไห้ต่อ กระทั่งจู่ๆ ก็กระพือปีกบินไปสู่อ้อมอกของแม่นกฮูก แม่นกฮูกกางปีกโอบลูกน้อยไว้แน่น “โอ๋ โอ๋ นิ่งซะนะ..ลูกเป็นอะไรไปเหรอจ๊ะ”
       เม่น กา กระรอก ตัวตุ่น และด้วงเขี้ยวกาง
       ต่างเงี่ยหูฟังคำตอบด้วยความอยากรู้
       ตอนนี้นกฮูกน้อยหยุดร้องไห้แล้ว
       เธอสูดน้ำมูกพลางมองไปที่สัตว์ทั้งหมด
       แล้วหันกลับมาบอกแม่เสียงเบาๆ ว่า...
      “หนูลืมไปแล้วจ้ะ”
       ฮูกน้อยขี้แย สร้างสรรค์ภาพได้อย่างมีลักษณะเฉพาะตัว แสดงถึงความอ่อนหวาน น่ารัก และอบอุ่น  การดำเนินเรื่องน่าสนใจ เหมือนมีเงื่อนปมที่ซ่อนเร้น ชวนให้เด็กสงสัย อยากรู้อยากเห็น ชวนค้นหาคำตอบ ตั้งแต่ต้นจนจบเรื่อง เมื่อนกฮูกตัวน้อยนิดร้องไห้ส่งเสียงดังไปลั่นป่า จนสัตว์ต่างๆ อยากรู้สาเหตุและหาทางช่วยเหลือ แต่ไม่ว่าจะปลอบจะช่วยอย่างไรก็ไม่หาย จนเมื่อนกฮูกน้อยได้รับการช่วยเหลือให้บินขึ้นจากพื้นได้ มันจึงบินขึ้นไปหาแม่ที่รังบนต้นไม้ และเมื่อได้อยู่ในอ้อมแขนของแม่ เธอจึงหยุดร้องไห้  ก็คงจะเหมือนเด็กเล็กๆ บางทีบอกไม่ถูกถึงปัญหาของตน แม้ผู้ใหญ่มาช่วยเหลือเกื้อกูลไม่ตรงกับที่เธอปรารถนา ก็ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ถึงเยื่อใยไมตรีและความอารีอารอบที่ได้รับ
      เมื่อฟังพ่อแม่อ่านเรื่องนี้ให้เด็กเล็กๆ ฟัง เจ้าตัวเล็กคงรู้สึกเทียบเคียงตัวเองกับฮูกน้อย มันคือความรู้สึกที่เด็กเข้าใจได้ แต่อธิบายไม่ได้หรือได้ยากมาก ประกายความคิดที่ได้รับจาก ฮูกน้อยขี้แย จะฉายส่องไปยัง“หน้าต่างแห่งโอกาส”ในการพัฒนาเด็กปฐมวัย เรื่องของความผูกพันรักใคร่ที่ผู้ใหญ่มีต่อเด็ก มันคือสายใยอันความงดงามของชีวิต
http://static.issuu.com/webembed/viewers/style1/v1/IssuuViewer.swf?mode=embed&layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml&showFlipBtn=true&documentId=110807081520-5f1b671de6b3419e8f4ecf831534b08c&docName=104-108books&username=happy2reading&loadingInfoText=%E0%B8%AE%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%82%E0%B8%B5%E0%B9%89%E0%B9%81%E0%B8%A2&et=1312708891476&er=81
แนะนำเมื่อ 19ก.ย. 53
2ความคิดเห็น
Share

หนังสือที่เกียวข้อง


ความคิดเห็นที่ 1

น่าสนใจและน่ารักมากค่ะ

12:01:42 | 19 พ.ย. 53
krumam
ความคิดเห็นที่ 2

ซื้อมาอ่านให้ลูกสาวฟัง เลิกขี้แยไปสักพักหนึ่งเลยครับ นี้เริ่มกลับมาขี้แยอีก ต้องรีบไปหามาอ่านให้ฟังซะแล้ว...เค้าชอบมาก

20:31:29 | 30 มี.ค. 54
rpratan

แสดงความคิดเห็น

 

 

กรุณา Login เข้าระบบก่อนแสดงความคิดเห็น หรือสมัครสมาชิกใหม่ คลิกที่นี่

 

 

จำนวนการเข้าชม: 7,425,700 ครั้ง