แผนงานสร้างเสริมวัฒนธรรมการอ่าน Reading Culture Promotion Program

ได้รับการสนับสนุนจาก สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)
ลืมรหัสผ่าน

ชุมชนคนรักการอ่าน

ผจญภัยในทุ่งกว้าง

 ในทุ่งกว้าง

    บรรยากาศยามเช้าในช่วง “ปลายฝนต้นหนาว” ช่างน่ารื่นรมย์ยิ่งนัก ลมหนาวอ่อนๆ ยามเช้าพัดผ่านท้องทุ่งที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ทำให้เย็นสบายสดชื่นยิ่งนัก นกกระยางฝูงแล้วฝูงเล่าบินผ่านท้องทุ่งไปยังหนองบึงเพื่อหาเหยื่อใส่ปากท้อง ซึ่งอาจจะเผื่อไปถึงลูกน้อยที่คอยอยู่ในรวงรัง
                ทุ่งนาที่เต็มไปด้วยรวงข้าวที่เริ่มสุกเหลืองบางกระทงนากลายเป็นสีทองเหลืองอร่ามตัดกับบางแปลงที่ยังคงเป็นสีเขียวดูงดงามยิ่ง เจ้าของกระทงนาหลายคนลงไปก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ในนาของตน หุ่นไล่กาที่ทำด้วยหญ้าแห้งสวมเสื้อสวมหมวกผูกติดหลักไม้ปักไว้กลางนา ดูเหมือนคนยืนกางแขน ยามถูกลมโยก มันก็เริ่มทำหน้าที่ส่ายไป ส่ายมาเพื่อไล่นกกาที่ถลาลงมาจะจิกกินเมล็ดข้าวให้ตกใจ นกกระจาบที่ทำรังอยู่ตามต้นมะขามเทศ ต้นตาล หรือต้นตะโกออกจะคุ้นกับหุ่นไล่กาของชาวนา มันไม่กลัวหุ่นไล่กา เจ้าของนาต้องคอยเอาหนังสะติ๊กไล่ยิงหรือไม่ก็ใช้ไม้ตีปี๊บให้ดัง “โป๊ง ๆ ๆ ๆ ๆ” นกกระจาบตกใจก็พากันบินพรึ่บหนีไป แต่เดี๋ยวเดียวก็จะกลับมาอีก ต้องเฝ้าไล่กันทั้งวัน  วัวควายหลายตัวเดินและเล็มหญ้าอยู่ตามชายทุ่งอย่างสบายใจ
                “ลมว่าวมาแล้ว !  ลมว่าวมาแล้ว ! ไปเล่นว่าวกันโว้ยไอ้แสน”  เสียงแก้วคู่หูของแสนตะโกนมาแต่ไกลในมือถือว่าวปักเป้าหางยาวเฟื้อยมาด้วย โดยมีหยองเพื่อนรักอีกคนวิ่งตามมา
                “ไปกัน ๆ” แสนกระโดดลงจากนอกชานพร้อมกับว่าวอีลุ้มตัวใหญ่และขดเชือกป่านในมือ เด็กชายทั้งสามวิ่งตื๋อไปตามคันนาผ่านกระทงนาข้าวเหลืองอร่ามฝูงนกกระจาบบินพรึ่บขึ้นจากกระทงนาพร้อมกันเพราะตกใจ  เด็ก ๆ ผลัดกันส่งว่าวขึ้นสู่ฟ้า ผ่อนสายป่านจนหมดความยาวของเชือก แล้วเอาปลาเชือกไปผูกไว้กับโคนต้นโสนที่ขึ้นอยู่ข้างคันนา จากนั้นก็ชวนกันไปนอนที่ใต้ต้นมะขามที่ขึ้นอยู่บนคันนาเด็กทั้งสามคนนอนมองดูว่าวของเขาลอยฉวัดเฉวียนอยู่บนท้องฟ้าอย่างแสนจะมีความสุข
                “เฮ้ย !ไอ้แสน ไอ้แก้ว เอ็งได้ยินเรื่องที่พวกผู้ใหญ่เขาพูดถึงเรื่องโพรงไม้ใหญ่ที่หุบเขาตาแป๊ะไหม” แก้วพูดกับสองเกลอเมื่อนึกถึงเรื่องโพรงไม้ใหญ่ที่ได้ยินพวกผู้ใหญ่คุยกัน
                “ได้ยินเหมือนกัน พ่อกับแม่ข้าคุยกับลุงดำ เห็นว่ามีคนเห็นแสงสว่างในโพรงนั้นด้วย” แสนว่า
                “เออ ๆ ข้าก็ได้ยินยายของข้าคุยกับป้าแป้นเมื่อวันก่อน มันมีจริงหรือเปล่าวะ”หยองถามอย่างสงสัยในเรื่องที่เขาได้ยินมา
                “ข้าได้ยินมาอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า พวกเราไปดูกันไหม” แก้วออกความเห็น
                “เฮ้ย ! จะดีเหรอวะ ต้องไปในหุบเขานะ แล้วก็ต้องไปตอนกลางคืนจึงจะเห็นแสงไฟ” แสนทำท่าหวาด ๆ
                “ ข้าก็ว่าไม่ดีนะไอ้แก้ว ในป่ากลางค่ำกลางคืนน่ากลัว” หยองเห็นด้วยกันแสน
                “ ปอดแหกไปได้ ถ้าพวกเอ็งไม่ไปข้าไปกับไอ้แห้ว ไอ้แหวงก็ได้ ไอ้สองคนนั่นมันชวนข้าไว้” แก้วพูดอย่างมุ่งมั่นในความคิดของตัวเอง เรื่องแสงไฟประหลาดในโพรงไม้ใหญ่ อาจจะเป็นที่น่าสะพรึงกลัวของหลาย ๆ คน แต่สำหรับแก้วเด็กชายที่ชอบเรื่องลึกลับผจญภัยไขปัญหาที่ลี้ลับคนนี้ เขาตัดสินใจที่จะต้องพิสูจน์ความจริงเรื่องนี้ให้กระจ่างชัดให้จนได้

................................................................................

แนะนำเมื่อ 25พ.ค. 57
0ความคิดเห็น
Share

ข่าวสารที่เกียวข้อง


แสดงความคิดเห็น

 

 

กรุณา Login เข้าระบบก่อนแสดงความคิดเห็น หรือสมัครสมาชิกใหม่ คลิกที่นี่