แผนงานสร้างเสริมวัฒนธรรมการอ่าน Reading Culture Promotion Program

ได้รับการสนับสนุนจาก สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)
ลืมรหัสผ่าน

ชุมชนคนรักการอ่าน

ครั้งนั้น,, ที่ฉันอกหัก

การเริ่มต้นของความสัมพันธ์ของเธอกับฉัน มันอาจจะไม่ได้สวยหรู หรือโรแมนติค ดังเช่น คู่ของคนอื่นๆ

เราเริ่มจาก ,, การเรียนวิชา Fundametal of Engineer ชั้นปีที่ 1

 

ในวันนั้น,, ฉันนั่งรถยนต์มาเรียนที่คณะวิศวะ กับอดีตรุ่นพี่โรงเรียนสมัยมัธยม

แต่ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ เป็นได้แค่ รุ่นพี่และรุ่นน้อง

 

ในขณะที่กำลังเดินทางมายังคณะของไก่ พี่เต๋าก็เปิดประเด็นขึ้นมาว่่า

"ไก่ ไก่ ก็ยังโสด พี่ก็ยังโสด ไก่ไม่ลองคบกับพี่ดูพลางๆก่อนเหรอ"

"หืม,, พี่เต๋า พี่ทำเป็นพูดไปเรื่อย ถ้าเราชอบกันแบบแฟน เราคงเป็นแฟนกันตั้งนานแล้วล่ะ พี่"

"นี่ พี่พูดจริงๆนะ "

"หนู ก็พูดจริงๆ เหมือนกัน"  - -"

อี๊ดดดดดดดดดดดด ,,, เสียงรถ เบรค กะทันหัน

พี่เต๋าหันหน้ามามองไก่ "พี่ถามไก่ว่า ,, ไก่จะคบกับพี่มั้ย"

"อ้าว,, ว ก็ไก่บอกว่า ไก่ไม่ได้ชอบพี่นี่ แล้วเราจะคบกันทำไม"

 

พี่เต๋าเริ่มพุ่งทยาน เร่งความเร็วของรถที่ขับอยู่ ให้หวาดเสียว มากขึ้น
"พี่จะถาม ไก่เป็นครั้งสดท้าย ไก่จะคบกับพี่มั้ย"

"ไก่ ก็จะขอตอบพี่เต๋าเป็นครั้งสุดท้ายเหมือนกัน ว่า,, ไก่ไม่คบกับพี่เป็นแฟนค่ะ"

"มึงจะคบกับกูดีดี หรือจะต้องใช้กูใช้กำลัง" เมื่อสิ้นสุดคำพูดของพี่เต๋า ก็เป็นจังหวะเดียวกับที่แก้มของไก่โดนหมัดเข้าไปจังๆ

ไก่เริ่มมีน้ำตาคลอ แต่เธอก็ยังคงอดทนและกัดฟันพูดกับเขาต่อไปว่า "ต่อให้ไก่ตาย ไก่ก็จะไม่มีวันรักพี่ ต่อให้พี่ได้ตัวของไก่ไป แต่พี่อย่าหวัง ว่าพี่จะได้ใจของไก่"

เมื่อพี่เต๋าได้ฟัง เขาก็เริ่มสำนึกผิดในสิ่งที่เขาได้ทำลงไป "ไก่ พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจทำร้ายไก่เลย จริงๆ พี่แค่หวง "

"พี่เต๋าค่ะ ,, รบกวนส่งไก่ที่คณะ เดียวนี้ค่ะ ถ้าพี่ไม่ส่งไก่ เดียวนี้ ไก่ว่าเราคงต้องให้ตำรวจเคลียร์ จะดีกว่า"

 

เมื่อไก่มีถึงคณะแล้ว ,, เธอพยายามเดินอย่างรวดเร็วลงจากรถ เมื่อพบจากสายตาของพี่เต๋า เธอถึงกับทรุดนั่งลงที่พื้น

"นี่เหรอ คนที่รู้จักกันมาสี่ปี เขากล้าทำร้ายเธอได้ยังไง" เธอบ่นพึมพำ พร้อมกับน้ำตาที่พรั่งพรู ออกมา

 

เย็นวันนั้น พี่เต๋ายังคง โทรหาเธอ อย่างไม่เหน็ดเหนื่อย ,, ซึ่งทำให้ไก่รู้สึกอย่างจะหนีไปให้ไกลๆ

ไก่เปลี่ยนเบอรมือถือใหม่ เพื่อไม่ให้พี่เต๋าสามารถติดต่อเธอได้ เธอย้ายเข้าหอพักหญิงล้วนเพื่อหลีกเลี่ยงการพบเจอกับพี่เต๋า

 

เวลาผ่านไปเพียงแค่สองวัน ,, เท่านั้น

ยัยตุ่ง เพื่อนสาวในคณะของไก่ "ไก่ เมื่อวานแฟนแกมาหาแกแหล่ะ แต่แกกลับบ้านก่อน พี่เขาบอกว่าติดต่อแกไม่ได้ ฉันเลยให้เบอร์แกไป"

ไก่อึ้งไปชั่วขณะ "อะไรนะตุ่ง แฟนเราเหรอ ,, ใครอ่ะ เรามีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่แก แล้วแก เอาเบอร์ฉันให้ใครเนี่ย ยัยบ้า"

"อ้าว,, พี่คนที่สูงๆตี๋ๆ เรียนบริหารไง เขาไม่ใช่แฟนแกเหรอไก่ ฉันนึกว่าใช่ เห็นพี่เขาพูดท่าทางจริงจัง ฉันเลยนึกว่าเป็นแฟนกันจริงๆ โทษทีๆ"

"เฮ้ออ,, แกรู้มั้ย ที่ฉันเปลี่ยนเบอร์ก็เพราะอยากหนีจากไอ้หมอนี่ล่ะ แต่ช่างมันเถอะ แต่แกช่วยจำไว้ว่า ผู้ชายคนนั้น เขาไม่ได้เป็นอะไรกับฉัน โอเค๊"

"โอเค ฉันจะจำมันไว้อย่างดี อย่างดีที่สุดเลยแก"

ในวันนั้น พี่เต๋าโทรมาจริงๆด้วย แต่ เหอะๆ ฉันจำเบอร์ได้ดีเลยล่ะ โทรมาเท่าไหร่ ฉันก็จะไม่รับ

 

เช้าของวันหยุด ไก่ยังคงนอนบนเตียง ของหอพัก

ก๊อก ก๊อกๆ "ไก่ ไก่ อยู่ห้องหรือเปล่า"

ไก่เดินออกมาเปิดประตู ด้วยอาการงัวเงีย "ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าค่ะ คุณ"

"ไก่ หรือเปล่าค่ะ"

"ค่ะ ไก่ค่ะ"

"ญาติมาหาจ๊ะ รออยู่หน้าหอ"

"จ๊ะ ขอบใจมากนะที่อุตสาห์เดินมาบอกเราถึงห้องเลย"

 

เมืออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ไก่ก็รีบลงไปยังหน้าหอพัก เพื่อจะไปพบญาติ ระหว่างทางเธอก็คิดไปโน้นนั้นนี่ ว่าญาติคนไหนนะ ที่อุตสาห์มาหาเธอที่หอพัก แล้วทำไมไม่โทรมาบอกเธอก่อน

ไก่นั่งรอที่ม้าหินอ่อนหน้าหอพัก ชำเลืองซ้าย ชำเลืองขวา ไหนนะญาติเรา

รออยู่สักพักไก่ ก็หมดความอดทนที่จะอยู่รอ ขณะที่เธอกำลังจะเดินกลับเข้าประตูหอพัก ก็มีมือกุมที่ข้อมือของเธอ

ทำให้เธอต้องหันกลับมาดูว่าใครกันนะ ที่เอามือมาจับข้อมือของเธอ

"@___@ พี่เต๋า ปล่อย!!! "

"พี่ไม่ปล่อย เราต้องคุยกันให้รู้เรื่องก่อน"

"เรา ไม่มีเรื่องอะไร จะ ต้อง คุย กันอีกแล้วพี่ เรื่องมันจบตั้งแต่วันที่พี่ทำร้ายไก่แล้ว"

"พี่ขอโทษ" เขารีบกระชากมือถือออกจากมือของไก่อย่างรวดเร็ว

"ถ้าไก่ ไม่ให้โอกาสพี่แก้ตัว พี่จะไม่คืนโทรศัพท์เครื่องนี้ให้ไก่"

หญิงสาว เริ่มหมดความอดทนกับผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนี้แล้ว "อยากได้ก็เอาไปเถอะค่ะ และช่วยอย่ามาวุ่นวายกับไก่อีก แค่โทรศัพท์เครื่องเดียวไก่ซื้อใหม่ก็ได้ แต่ความรู้สึกที่เสียไปมันชดเชยกันไม่ได้หรอกค่ะ"

เมื่อพูดจบ ไก่ก็เดินกลับเข้าไปยังหอพัก ทิ้งให้อีกฝ่ายเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป

 

ไก่เริ่มรู้สึกว่าชีวิตของเธอนั้นช่างไม่ปลอดภัย เสียจริงๆ  แม้ว่าเธอจะอยู่หอพักหญิงแต่ระหว่างเดินทางไปเรียนที่คณะ อาจทำให้เธอต้องเจอเขา อยู่เรื่อยๆ

"ตุ่ง ฉันต้องมีแฟน !! แกหาแฟนให้ฉันหน่อย นะ"

"ยัยบ้า"

 

ในขณะที่นักศึกษานั่งรออาจารย์เข้ามาสอนอยู่นั้น ยัยตุ่งก็เริ่มภารกิจหาแฟนให้เพื่อนสาว

"เพื่อนๆค่ะ ยัยไก่โสดค่ะ โสด จีบมันได้นะค่ะ  คนนี้ๆ ค่ะ คนที่นั่งข้างตุ่งนี่ค่ะ ใครโสดอยู่ก็ลองจีบมันดูนะค่ะ"

-0- ยัยตุ่งตัวแสบ แกกล้าทำกับฉันมาก TT_TT ตอนนี้ฉันกลายเป็นคนดังของห้องนี้แล้ว ขอบใจแกจริงๆ T-T

เรียกได้ว่าคาบเรียน ฉันมาทำไมเนี่ย,, เสียงซุบซิบดังกล่าวเสียงอาจารย์ที่สอนอีกมั้ง Y-Y

 

ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์ ฉันยังต้องใช้ชีวิตอย่างหลบๆซ่อนๆ ก็เพราะฉันไม่อยากเจอรุ่นพี่คนนั้นอีกเลยแม้แต่เสี้ยววินาทเดียว

"ตุ่ง,, ฉันเหนื่อยว่ะ ฉันเหนือยที่ต้องคอยระแวงระวังตลอดเวลา ฉันกำลังจะประสาทกินแล้วนะ ช่วยฉันที"

"ไก่ ,, รุ่นพี่เราชอบเธออ่ะ" ใครก็ไม่รู้อยู่ๆ ก็เข้ามาคุยกับเราซะงั้น

"หา ออ เอ่อ,, ใครเหรอ คนไหนอ่ะ" ว๊ายนี่ฉันไม่รักษาภาพพจน์กุลสตรีเลยนะเนีย อยากมีแฟนจนกะดิ๊กหางได้แล้วมั้ง

"โน้นไง ตรงบันได พี่เขาขี้อายน่ะ แต่พี่เขาเป็นคนดีนะ"

 

(จบตอนที่ 1 ค่ะ)

แก้ไขบทความ

แนะนำเมื่อ 07เม.ย. 57
1ความคิดเห็น
Share

ข่าวสารที่เกียวข้อง


ความคิดเห็นที่ 1

"พี่นิก,, พี่นิก น้องไก่ เขาอยากรู้จักพี่น่ะครับ" นักศึกษาชายคนหนึ่งตะโกน บอกผู้ชายร่างใหญ่ที่ยืนอยู่มุมบันได
เมื่อสิ้นเสียงตะโกน เขาค่อยๆหันหน้ามามองหญิงสาวร่างเล็กอย่างช้าๆ และรีบหันกลับไปอย่างรวดเร็ว อากัปกิริยาของเขานั้นทำให้ ไก่รู้สึกงุนงงเป็นอย่างมาก
"ตุ่ง ,, พี่คนนั้นเขาจะชอบฉันจริงๆเหรอ แก"
"ฉันทั้งเตี้ย ทั้งล่ำ ทั้งอ้วน บล๊าาาๆ"
"นังไก่ คนที่จะตัดสินใจว่าจะชอบ หรือ ไม่ชอบ ไม่ใช่ฉันนะแก แกต้องไปถามผู้ชายคนนั้นหรอกย่ะ"

ผ่านไปสองวันแล้วนะ ทำไมพี่คนนั้นไม่ยักจะมีท่าที ว่าชอบเราเลย นี่ฉันต้องการคนมาดูแลฉันเดี๋ยวนี้นะ
.. หญิงสาวคิดในใจ

"ขอโทษนะค่ะ พี่ชื่อพี่นิก หรือเปล่าค่ะ"
"หนูชื่อไก่นะค่ะ พี่พอจะให้เบอร์มือถือกับหนูได้หรือเปล่า"
ชายร่างโต มีท่าทีลังเล "081-545-xxx3"

ยัยไก่ไม่รีรอให้ผู้ชายคนนี้ตั้งตัว ..
ตี๊ดด ตี๊ดดดดดดดด
"เบอร์ไก่เองพี่ ไก่ไปเรียนก่อนนะค่ะไว้คุยกันใหม่"
หญิงสาวร่างเล็กทิ้งให้ชายร่างโต ยืนงง อยู่ลำพัง

22:13:50 | 08 04 2014
Cookkai Noinoi

แสดงความคิดเห็น

 

 

กรุณา Login เข้าระบบก่อนแสดงความคิดเห็น หรือสมัครสมาชิกใหม่ คลิกที่นี่