แผนงานสร้างเสริมวัฒนธรรมการอ่าน Reading Culture Promotion Program

ได้รับการสนับสนุนจาก สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)
ลืมรหัสผ่าน

ชุมชนคนรักการอ่าน

ปลามีขน ส่วนหนึ่งของความทรงจำ

ฤดูร้อนของเย็นวันหนึ่งในบ้านหลังเล็กๆ เด็กคนหนึ่งกำลังค้นพบว่าตัวเองอยู่ในโลกใต้น้ำที่สวยงามมีปลาใต้ทะเลมากมายและมีปลาตัวหนึ่งหันมาบอกว่า

“สวัสดี”

และแล้วก็มีเสียงดังแทรกขึ้นมาในอากาศ  “กินข้าวได้แล้ว !!!”

เด็กคนนั้นตื่นจากภวังค์และก็พบอีกทีว่าตรงหน้าของเด็กคนนั้นมีแค่นิตยสารที่มีบทสัมภาษณ์ของนักสำรวจใต้ทะเลลึก

นั้นเหละเป็นจุดเริ่มต้นทำให้ผมอยากเป็นนักสำรวจใต้น้ำ และตอนนี้เวลาก็ผ่านล่วงเลยมาหลายปีแล้ว ผมก็ได้ทำงานเกี่ยวกับทะเลได้จริงๆ ผมได้อยู่กับพวกมันทั่งวันทั้งคืนเลย แต่รู้สึกมันจะผิดพลาดจากที่ผมคาดไว้นิดหน่อย...
เพราะตอนนี้ผมไม่ได้เป็นนักสำรวจใต้ทะเลหรอก  ผมเป็นได้เพียงยามเฝ้าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเล็กๆ แห่งหนึ่งเท่านั้นเอง...

“พี่คะ ๆ ทำไมปลาถึงไม่มีขนละคะ” เสียงเล็กของเด็กผู้หญิงคนหนึงเอ่ยถามผม

ผมเริ่มรู้สึกรำคาญใจเพราะทุกๆ วันก็จะเจอคำถามที่ผมต้องหาคำตอบว่าสิ่งเหล่านั้นมันไม่มีจริง

“ปลามันไม่จำเป็นต้องมีขนไง” ผมตอบกลับไป

“อย่างน้อยน่าจะมีผมก็ยังดี”

ผมยืนนิ่งไม่ตอบอะไรแล้วแม่ของเด็กคนนั้นก็พากลับบ้าน และผมก็พบว่าเด็กคนนั้นได้ทำตุ๊กตาตกอยู่

 

เมื่อถึงเวลาเลิกงานระหว่างทางกลับบ้านในสนามเด็กเล่นก็ได้พบกับเด็กที่ทำตุ๊กตาตกอยู่ ท่าทางเหมือนกำลังหาตุ๊กตาตัวนั้น ผมก็เลยเข้าไปหาและนำของสำคัญนั้นคืนให้ เด็กคนนั้นดีใจมาก

“กลับบ้านได้ละ  อ๋อ แล้วแม่ของหนูละ”

.....เด็กคนนั้นทำหน้างง และเริ่มรู้สึกได้ว่าตนเองหลงทาง

“แล้วบ้านของหนูอยู่ไหนละ ???” ใจผมคิดว่านอกจากจะเป็นยามแล้วยังต้องมาเป็นพี่เลี้ยงพาเด็กหลงทางกลับบ้านอีกหรือเนี่ย

“แป๊บนึงนะคะ หนูถามคุณอัศวินก่อน”

“คุณอัศวิน ???” แล้วเด็กคนนั้นก็นั่งคุยกับตุ๊กตา

“คุณอัศวินบอกว่าจำไม่ค่อยได้เหมือนกันค่ะ”

ผมคิดในใจ ถามตุ๊กตาไปแล้วมันจะได้คำตอบไหมเนี่ย

“...แล้วพอจำอะไรที่เป็นสถานที่เด่นๆ แถวบ้านได้ไหม ?” ผมถามอีกครั้ง

“เดี๋ยวนะคะหนูลองถามคุณอัศวินอีกรอบนึงก่อน”

...

“หนู คุณอัศวินเข้าเป็นแค่ตุ๊กตาเขาไม่รู้หรอก...”

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
    “เฮ้ย ปลาบ้าที่ไหนเขาพูดได้”

   “แต่มันพูดกับเราจริงๆ นะมันออกมาจากหนังสือ”

    “ฮ่า ฮ่า ฮ่า !!! เพ้อเจ้อไปกันใหญ่แล้ว เฮ้ยพวกเราดูมันพูดดิ มันบอกว่ามันคุยกับปลาในหนังสือได้ว่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า !!!”
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
……….ภาพตอนสมัยเด็กผมผุดขึ้นมาในหัว..........

”มาเดี๋ยวพี่ถามคุณอัศวินให้เอง”  แล้วผมก็ขอตุ๊กตามาจากเด็กหญิงคนนั้น

“ไหนคุณตุ๊กตา พอจำอะไรที่เป็นสถานที่เด่นๆ แถวบ้านได้ไหม ?”

และผมก็พึ่งสังเกตเห็นว่าที่ด้านหลังตุ๊กตานั้นมีที่อยู่ที่แม่ของเด็กคนนี้เขียนไว้

และแล้วการเดินทางเพื่อนนำเจ้าหญิงน้อยของผมกลับปราสาทโดยมี ผม และ คุณอัศวิน เป็นองครักษ์ เป็นไปอย่างสนุกสนานและมีความสุข...
 

เช้าวันรุ่งขึ้นผมก็ไปทำงานเหมื่อนวันที่ผ่านๆมา  ในสถานที่เดิมๆ  และเหตุการณ์เดิมๆ แต่ความรู้สึกเปลี่ยนไป ผมมีความสุขกับสิ่งแวดล้อมที่ผมเห็น รอบตัวมีปะการัง ฝูงปลามากมาย หอยสีต่างๆ และ ปลามีขนตัวใหญ่

“พี่คับทำไมปลาจมน้ำแล้วไม่ตายงะครับ” เด็กคนหนึ่งถามผมแล้วผมก็หลุดจากภาพในความคิดมาสู่โลกแห่งความจริง

วันนั้นเป็นวันที่ผมอธิบายว่าปลาหายใจอย่างไรได้มีความสุขที่สุด และผมก็เล่าเรื่องปลามีขนด้วย

ผมว่าปลาที่มีขนนั้นมีจริงนะ  แต่มันแค่รอการค้นพบจากเราเท่านั้นเอง...

17-11-2549

แนะนำเมื่อ 12มิ.ย. 53
6ความคิดเห็น
Share

ข่าวสารที่เกียวข้อง


ความคิดเห็นที่ 1

น่าจัง...

ยิ่งดูที่เป็นแอนิเมชั่นยิ่งชอบใหญ่เลยย

11:41:56 | 13 06 2010
b-padung
ความคิดเห็นที่ 2

*น่ารักจัง

ปล.พิมพ์เร็วเกินพิมพ์ผิดซะงั้น 5555+

11:48:14 | 13 06 2010
b-padung
ความคิดเห็นที่ 3

สุดยอดเลยครับ เว็บสวยสุดยอดด้วย
คารวะ หนึ่งจอก

19:09:02 | 13 06 2010
แฮปปี้
ความคิดเห็นที่ 4

เอ่อ...มีเป็นอนิเมด้วยเหรอแล้วไปดูที่ไหนหล่ะ..
แล้วทำไมไม่มีชื่อคนเขียน......
โอย.....ทั้งอยากดู...ทั้งงงว่าต้องไปหาตรงไหน

14:21:37 | 01 07 2010
เจ้นุช
ความคิดเห็นที่ 5

ดูเป็นแอนิเมชั่นได้ที่นี้ครับ
http://vimeo.com/3689611

ขอโทษด้วยครับพอดีไม่ได้แปะ link ไว้
ส่วนชื่อคนเขียนเดียวจะรีบแก้ไขให้นะครับ

สถานการแก้ไข
แก้ไขเมื่อ : 03/07/2010 17:06:27

17:05:27 | 03 07 2010
jiam
ความคิดเห็นที่ 6

อนิเมชั่นเจ๋งมากเลย ชอบจัง

15:55:39 | 05 07 2010
แฮปปี้

แสดงความคิดเห็น

 

 

กรุณา Login เข้าระบบก่อนแสดงความคิดเห็น หรือสมัครสมาชิกใหม่ คลิกที่นี่